When I was young (no irony here!) I was just like everyone else proud to buy my very first cd. Those first plastic things that would destroy the whole industry I devoted my life to, were albums by Psychedelic Furs and a Belgian band named The Arch.

This CD was "The Messier Album" and 22 years later it still remains one of Belgium's most underrated albums ever, not to mention the fact that two decades later The Arch are still there.

"Engine In Void" has found its release on the German Echozone imprint something that's not so strange since these electropop-wavers are having more success abroad than in their native country.

It looks strange but in Germany for instance, they consider a track like "Babsi ist tot" a classic... as it should be!

Of course we can keep on dwelling on things that aren't actually taking place and for those who care, we can reveal that the newest album by the Arch is one of the better album you'll find these days on Belgian soil.

The mastering by Eric Van Wonterghem gave the twelve tracks an actual sound, even if it feels like the songs could have been released in 1988. I always thought that The Arch's music is quite similar to that of Poesie Noire. Even if the first ones are more electro-punk oriented, comparing them to Jo's band: that's a flattering thing.

Well written songs are captured in an atmosphere that's created by melodic synths and coldwave-guitars. It even features a stunning cover from "My suitor" by Berntholer.

This mighty new album is also available (only from the band though) in a special black bag with their 2009 compilation "The Arch of noise" a brilliant overlook of their 1986 - 1995 output.

Along with their buddies (and label-mates) Der Klinke we dare to say that perhaps they might be one of those famous last Mohicans. But then they also have delivered an almost classic album.

Mit zwei guten Alben und Songs wie „Babsi Ist Tot", „Ribdancer" und „Revenge Revival" , die allesamt Clubhits wurden, konnten sich die Belgier THE ARCH Ende der 80er Jahre einen guten Namen in der europäischen Wave-Szene machen. Bis auf das eher schwache dritte Album „In Sofa" Ende der 90er Jahre kamen dann nur noch Compilations, die die alten Erfolge wieder aufwärmten. Nun, mehr als 20 Jahre nach der erfolgreichsten Phase der Band legt die Gruppe ein neues Album vor. Mit „Engine In Void" versucht man an alte Erfolge anzuknüpfen und noch mal ein paar Ausrufezeichen in einer völlig veränderten Szene zu setzen. Ob das gelingen wird, weiß ich nicht, aber das Album ist jedenfalls gut geworden und wird einige alte Fans versöhnen, die sich bei „In Sofa" abgewendet haben.

Insgesamt ist die Band ihrem alten tanzbaren Electro-Wave Stil, der immer wieder mit Gitarren aufgepeppt wird, treu geblieben. Obwohl auch modernere Sounds und Rhythmen integriert werden, bleibt eine angenehm nostalgische Atmosphäre bestehen. Mit Tracks wie „Seminary" dürfte THE ARCH aber auch heute Einzug in einige Clubs halten. Ein unsterblicher Wave-Klassiker wie „Babsi Ist Tot" ist zwar diesmal nicht dabei, aber so einen Song schreibt man als Band wahrscheinlich auch nur einmal in der Karriere. Trotzdem ist dieses Album sehr schön geworden und wird viele alte Waver erfreuen, die sich wohlig an Zeiten von den frühen Cassandra Complex, den späten Siglo XX und natürlich THE ARCH selber zurückerinnern. Kein notwendiges, aber auf jeden Fall auch kein peinliches Comeback, weil THE ARCH es entspannt angehen. (A.P.)

The Arch is terug... tromgeroffel... en dat is groot nieuws want hun laatste studioalbum "In Sofa" dateert alweer van 1997. De eerlijkheid gebied ons te zeggen dat het album flopte, zowel bij ons maar ook in Duitsland waar het bij Novatekk/Solar Plexus (ondertussen ook alweer lang verdwenen) verscheen. The Arch was echter nooit helemaal weg. Live bleef de groep actief (ondere andere op ons eigen Bimfest) en in het repetitiehok werd opnieuw gezocht naar een coherent geluid. Anno 2011 is het dan eindelijk zo ver. "Engine In Void" presenteert ons de groep met een nieuwe sound, terend op de erfenis die het onweerstaanbaar punky "Revenge Revival", het weemoedige "Babsi Ist Tot", de wave parels "No Noise" en "Ribdancer" willens nillens met zich meebrengen.

We openen relatief rustig met "Individuals", een nummer dat al meteen duidelijk maakt dat The Arch opnieuw heeft gezocht naar een evenwicht tussen een elektronische ruggengraat en 'wavende' gitaren, een nummer dat op het net ook al een tijdje de ronde deed. Donker en sfeervol. "Donor" trekt een meer geritmeerde kaart, maar het wordt pas goed dansbaar met "Seminary", een nummer dat mij muzikaal ietwat aan The Crüxshadows doet denken.

"Skinny Meadows" is wat mij betreft een hoogtepunt dat bewijst dat een goede song ook anno 2011 nier perse dansbaar, of wat dan ook moet zijn. "Skinny Meadows" ontvouwt zich als een verstikkende gedachte die door het meer rockende "Kafkaia" op tijd te niet wordt gedaan. The Arch covert op deze nieuweling Berntholer's (ook al niet de meest bekende noch vrolijke band) "My Suitor" en doet dat wonderwel goed en gedreven.

Op het mijmerende en dromerige sluitstuk "In Silence" horen we zowaar een poging tot wave slow / meezinger. Doe mij dan maar eerder "Miss Take" of "Waterfall". Meest voornaam is echter dat The Arch bewijst met deze "Engine In Void" het na al die jaren nog altijd te kunnen en neemt meteen revanche voor het vele jaren geleden geflopte "In Sofa". Hopelijk krijgt dit album dan ook wat meer respons in de pers en vooral in de scene. Al zal voor dit laatste het ontbreken van een potentiële hit allicht roet in het eten gooien.

Ik kan stellen dat met dit nieuwe album The Arch de link legt naar z'n verleden maar hierbij nooit de toekomst uit het oog verliest en er in slaagt op een eigentijdse manier elektronica met gitaren te verzoenen, de nieuwe new wave zeg maar.